Sensei Peter Scheffers

Ik ben in 1978 in aanraking gekomen met kyokushinkai karate bij Shihan Joop Verschoof, die toen op het toen o zo beruchte Katendrecht zijn Dojo had in de Tolhuissstraat, maar ook in de Putsestraat bij Shihan Jock Middelman. Na een 4 tal jaartjes ben ik gestopt omdat voetballen bij Overmaas en Feyenoord zijn tijd opeiste. 

In 1995 ging Sensei Rico ( toen 5 jaar oud) op karate in IJsselmonde en het bleek bij mij toch diepere wortels te hebben achtergelaten dan ik dacht en ik pakte het weer op, mijn grote voorbeeld en animator bij die dojo in IJsselmonde was Sensei Hans Blankemeier inmiddels Shihan Blankemeier, zijn manier van karate beleven en uitvoeren vond ik geweldig “ hard en fair” In 2002 heb ik onder toeziend oog van Shihan Verschoof mijn 1e dan mogen halen, een hard examen die mij zou vormen tot hetgeen ik nu ben, hier zette ik “ mijn weg”  in om een waardig budo man te worden. In 2006 waren wij inmiddels bij de NSKO aangesloten en heb ik o.l.v. shihan Koen Scharrenberg mijn 2e dan mogen halen. Helaas waren toernooien voor mij uitgesloten vanwege een zware knieblessure ooit opgelopen met voetballen. Maar in 2010 kreeg ik toch de kans om mijn kwaliteiten te tonen bij de Europa Cup voor veteranen in een toernooi van Sensei von Mansveld hetgeen ik ook won en opvolgend in 2011 werd ik 2e tijdens het NK Kata achter Sensei Rico, toen al meervoudig Nederlands Kampioen Kata en ging datzelfde jaar op voor mijn 3e dan wederom onder shihan Scharrenberg. 

In 2012 kwam er een breuk tussen mijn toenmalige Sensei en mijzelf en zijn wij (Rico, Jimmy, Yvon en ikzelf) een eigen dojo begonnen in IJsselmonde, we kregen aansluiting bij de NKA. Onder de naam Kazoku Dojo zijn wij inmiddels alweer een aantal Jaren actief. De naam Kazoku betekend letterlijk Familie en vonden wij erg toepasselijk met betrekking op ons. In 2018 heb ik de eer gehad om op de bakermat van Karate en kyokushin te mogen vechten in Japan. Onder bezielende leiding van Jimmy en Rico als mijn coaches hebben we een jaar keihard getraind om in Juni 2018 op een tot een met de nok toe gevuld Tokyo Metropolitan Gymnasium te mogen knokken, uiteindelijk was een kwartfinale mijn resultaat, en we waren daar best blij mee, zeker met 2 verotte knieen is dat een prima resultaat. En toch kriebelt het nog voor nog 1 maal. 

Inmiddels is het 2019 en ben ik hoofd van het scheidsrechters korps van de NKA geworden, iets wat ik met heel plezier doe, erkenning vanuit England tijdens de British Open in Londen, alwaar ik bevorderd ben tot International Referee en dan als klap op de vuurpijl ben ik in 2019 tijdens het WK Kata bevorderd tot 4e dan door het voltallige internationale board olv Shihan David Picktall. Mijn weg zal altijd de weg zijn die naar mijn mening goed is, dat zeg niet dat dit het beste is, maar ik kan naar eer en geweten zeggen dat ik een waar budo man ben die respect voor zijn leerlingen heeft, en daardoor ook het respect terug krijgt. Een leraar leert zijn leerlingen, maar leert ook van zijn leerlingen, eerlijkheid staat voorop. De weg gaat voort……..